Koje su koristi konzerviranog voća i povrća

Voće i povrće su važni za zdravu ishranu jer obezbjeđuju mnogo vitamina, minerala i esencijalnih biljnih hranljivih materija sa vrlo malo kalorija po porciji. Takođe, i konzervirano voće i povrće je ukusan i hranljiv način da se poveća unos korisnih nutritijenata, kažu stručnjaci i predlažu da razmislimo da nam oni budu opcija u situacijama kada dostupnost prijesnih namirnica i nije tako velika.

Ukoliko treba da biramo između prijesnih, konzerviranih ili smrznutih biljnih namirnica, vjerovatno bi prva opcija bilo sveže voće i povrće. Naučnici sa Mičigen Stejt univerziteta tvrde da nećemo napraviti grešku ako svoj tanjir obogatimo i konzerviranom hranom.

Naime, konzervirano voće i povrće se nalaze u hermetički zatvorenoj konzervi u vodi, sirupu ili soku i ove proizvode možemo da konzumiramo i poslije 5 godina. Takođe, većina voća i povrća dospijeva u konzerve odmah nakon berbe, što pomaže da se sačuva njihova svježina i hranljiva vrijednost.

Konzervirana hrana je dostupna tokom cijele godine

Tokom zime ne možemo tako lako naći neke namirnice kao što su breskve, kajsije, višnje, kukuruz ili grašak i zato one iz konzerve igraju značajnu ulogu u svakodnevnom jelovniku. Konzervirano voće i povrće nudi pristupačnu i hranljivu opciju za ispunjavanje dnevnih preporuka za namirnicama biljnog porekla, navodi se u studiji Sejdž Džurnala.

Bezbjedna hrana, bez patogena

Konzerviranje poboljšava bezbjednost svježih proizvoda, posebno onih za koje postoji vjerovatnoća da sadrže patogene. Kao što je bilo riječi, proces konzerviranja koristi visok nivo toplote i tako se sprečava rast mikroorganizama koji najčešće izazivaju trovanje hranom. Takođe, namirnice iz konzerve su spremne su za konzumaciju bez neke posebne pripreme.

Mala prednost prijesnih biljnih namirnica

Bez sumnje, konzervirano voće i povrće može da se nutritivno uporedi sa svježim, tvrde stručnjaci. Tokom procesa konzerviranja voće i povrće se pere, siječe i zagrijava kako bi se eliminisali bakterije i virusi pri odlaganja u konzerve. Količina minerala, vitamina rastvorljivih u mastima, proteina, masti i ugljenih hidrata ostaje relativno nepromijenjena procesom konzerviranja. Ipak, postoji jedna razlika između svežeg i konzerviranog voća i povrća. Naime, toplota ne utiče na vitamine A, D, E i K, što se ne može reći za vitamini C i B i oni mogu da se izgube tokom konzerviranja. Proces zagrijavanja šteti nekim vitaminima, ali može da poveća sadržaj antioksidansa. Na primjer, konzerviranje povećava količinu likopena u paradajzu.

Kako napraviti pravi izbor

Prilikom kupovine konzerviranog voća trebalo bi izabrati sorte koje se konzerviraju u vodi, 100 odsto soku ili u sopstvenim sokovima. Mnoge vrste voća dolaze “upakovane” u teški sirup, što znači da imaju dosta dodatog šećera. Preporuka je da biramo povrće u konzervi bez dodatne soli. Cijeđenje i ispiranje konzerviranog povrće, na primer pasulja, može smanjiti sadržaj natrijuma.

Stručnjaci preporučuju da izbjegavamo limenke sa udubljenjima, izbočinama, pukotinama, jer oštećenje limenke dovodi do ulaska vazduha, a samim ti se stvara idealno okruženje za rast bacila koji izaziva bolest botulizam.